رفتن به محتوای اصلی
محمد علی‌نوری
خانه اشعار یادداشت‌ها داستان‌ها درباره من
منو
خانه اشعار یادداشت‌ها داستان‌ها درباره من

نوشته‌های قدیمی‌تر

نوشته‌های قدیمی‌تر
یادداشت

۱ مهر ۱۴۰۵

در ستایش عکس‌ها

هر عکس موجودی‌ست زنده که به سبب گذر زمان، حرف‌های تازه‌ای دارد. عکسی که از پایکوبی شب گذشته ثبت شده است، صبح فردا صدای دیگری دارد، عکسی که نوروز گذشته از صورت روستا به جا مانده، رنگ دیگری و عکسی که از راهروهای آخرین روز دانشگاه، از مسیر بلند رسیدن به پادگان اولین روز خدمت…

نوشته‌های قدیمی‌تر
یادداشت

۱ مهر ۱۴۰۵

در ستایش تاب‌آوری

در قالب آن‌همه آدمی که نبودند و نیستند و نخواهند بود، در قالب آن‌همه که نمی‌بینند و نشنیده‌اند و نخواهند چشید، در قالب آن‌همه اشیا و نجنبنده، بودن، هرچند مجمل، پردیسی‌ست شورانگیز، مجالی‌ست با‌شکوه در برابر برزخ نبودن. بودن رخصتی‌ست به دچار شدن به هیبت کیهان و ظرافت رنگین‌کمان‌ پر

نوشته‌های جدیدتر

© 2026 محمد علی‌نوری